Even was het stil tussen hen, alleen onderbroken door het geluid van Grace’s lach. Het was een stilte van vrede, geen van pijn.
Conclusie
Het verhaal dat begon met verraad en wreedheid eindigde met veerkracht, liefde en gerechtigheid. Anna had ooit geloofd dat haar leven afhing van Michaels macht, maar ze ontdekte dat ware kracht van binnenuit kwam – en van de onvoorwaardelijke liefde van haar familie.
Michael Harris, ooit onaantastbaar, werd een waarschuwing voor de wereld: geen rijkdom, geen macht, geen reputatie kan een man beschermen die zijn hand opheft tegen onschuldigen.
En Anna Foster, met haar baby in haar armen en haar vader aan haar zijde, sloeg een nieuwe weg in – een leven dat niet door angst, maar door vrijheid werd gekenmerkt.
Het geluid dat ooit door het winkelcentrum had gegalmd, was niet langer een herinnering aan pijn, maar het begin van Anna’s transformatie.
Vanaf dat moment zwoer ze dat noch zij, noch haar dochter ooit nog in de schaduw zouden leven.
