Toen we het kantoor van de directeur verlieten, zat Sam in de bende te wachten met de andere militairen.
omvang hij Leo zag, lichtte zijn gezicht helemaal op!
“Ik ben erg blij dat je gebogen bent.”
Leo trekkerde geen moment.
Hij rende recht op hem af.
‘Gast!’ zei Sam lachend toen Leo hem stevig omhelsde.
‘Ik dacht dat ik in de problemen zat,’ gescheiden Leo iets toe.
Sam Grijnsde. “Maar het was het waard!”
Leote.
‘Ja,’ zei hij. ‘Absoluut de moeite waard!’
“Ik dacht dat ik in de problemen zat.”
Ik bleef zelfs op afstand staan en keek toe.
Ze praatten met elkaar en er was ook niets veranderd.
Maar alles was veranderlijk. Want nu was Sam niet langer het soort dat gedeeld was.
En Leo… was niet zomaar het soort dat zich erom bekommerde.
Hij was degene die handelde.
***
Die avond bleef ik nog niet eens in de bende staan voordat ik naar bed ging.
Leo’s deur stond een klein beetje open. Hij sliep al.
De pleister lag op zijn bureau.
Hij was degene die handelde.
Ik heb iets diep in mijn borst doordrong.
Je kunt niet altijd kiezen wat je soort meemaakt.
Maar soms… krijg je precies te zien wie ze aan het worden zijn.
En als dat gebeurt, sta je daar gewoon, stilletjes dankbaar dat ze niet wegliepen toen het er het meest op aankwam.
