‘Jongedame, u begrijpt toch dat u onder ede staat? Dat alles wat u laat zien of zegt de waarheid moet zijn?’
‘Ja, meneer,’ antwoordde ze. Haar stem trilde lichtjes, maar ze bleef staan.
Hij knikte. “Goed. Breng het hierheen.”
Chloe stapte naar voren, ritste haar rugzak open en haalde haar tablet eruit. Een hoekje was gebarsten. Ik verweet mezelf in stilte dat ik het nooit eerder had opgemerkt.
De gerechtsdeurwaarder sloot het aan op het scherm in de rechtszaal.
Ik had geen idee wat ze op het punt stond te onthullen.
Toen de eerste afbeelding op het grote scherm verscheen, leek het alsof de hele rechtszaal zijn adem inhield.
Op het scherm werd een stilstaand beeld weergegeven.
Het is afkomstig uit een videobestand.
Het tijdstempel was van twee weken vóór mijn operatie.
