Hij begon zijn leven zoals talloze andere kinderen, met schaafwonden op zijn knieën, een korte broek en een grijns die meer ondeugend dan dreigend was. Buren herinnerden zich een stille jongen die meer observeerde dan sprak, die de regels van de wereld leerde zonder de rechtvaardigheid in twijfel te trekken. Niets in die vroege jaren wees op wat later zou komen – geen wreedheid, alleen een kind gevormd door autoriteit, routine en het idee dat gehoorzaamheid belangrijker was dan empathie.
Van onschuld tot schande: de stille opkomst van een beruchte figuur
