Voordat ik weer naar boven ging, ben ik nog even langs de hotelbar gegaan.
‘Een fles champagne,’ zei ik tegen de barman. ‘En een schotel met vleeswaren.’
Als David me nauwlettend in de gaten hield, moest ik er normaal uitzien, zelfs vrolijk.
Tegen de tijd dat ik terug in de kamer was, had ik mijn gezichtsuitdrukking weer onder controle.
David zat op de rand van het bed toen ik binnenkwam.
“Daar ben je. Ik vroeg me al af waar je was gebleven.”
‘Ik heb even wat voor ons gepakt,’ antwoordde ik glimlachend terwijl ik het dienblad omhoog hield.
Hij glimlachte. “Dat had je niet hoeven doen.”
Ik moest er normaal uitzien.
Ik zette alles neer en schonk ons een drankje in.
We praatten over de bruiloft, Cindy en de plannen voor de week. Het voelde bijna normaal.
Voordat ik naar bed ging, drukte ik een hand op mijn buik en fronste mijn wenkbrauwen.
“Ik voel me niet lekker. Ik denk dat iets wat ik gegeten heb niet goed is gevallen.”
David keek bezorgd. “Gaat het wel?”
“Het komt wel goed. Ik moet gewoon even rusten.”
Hij knikte en drong niet aan.
Maar die nacht kon ik maar niet in slaap vallen. Ik bleef maar denken aan hoe makkelijk ik mijn ex-man weer in ons leven had toegelaten.
“Ik voel me niet goed.”
***
