Vijf jaar eerder was hij van die berg afgedaald, ervan overtuigd dat alles verloren was. Hij had zijn investering, zijn inspanningen en zijn trots achtergelaten.
En toch… was alles er.
Levendiger dan ooit.
“Ik kan het niet geloven…” mompelde hij.
Mang Tino keek hem met een kleine glimlach aan.
—Ik zei toch dat je het met eigen ogen moest gaan zien.
Roger liep langzaam de oude paardenstal in. Het hek was op verschillende plaatsen beschadigd en een deel van de constructie was overwoekerd met vegetatie.
Maar de dieren leken in goede gezondheid te verkeren.
Sommige waren enorm. Veel groter dan normale tamme varkens.
“Ze zijn bijna verwilderd geraakt,” legde Mang Tino uit. “Ze hebben geleerd om zelf hun voedsel te vinden.”
Roger keek om zich heen.
Het beekje dat achter het perceel stroomde, had een kleine, vruchtbare vallei gevormd. Wilde fruitbomen waren er ongehinderd gegroeid.
Bananen.
Aardappelen.
Wortels.
Zelfs jonge kokosnoten.
Het was alsof de natuur zelf een boerderij had aangelegd.
Een klein biggetje rende tussen zijn benen door.
Roger boog zich voorover en keek hem aan.
“Vijf jaar…” mompelde ze.
Mang Tino ging weer op de rots zitten.
—Gedurende al die tijd is hier niemand geweest. Alleen af en toe jagers. Maar de varkens hielden zich goed verborgen.
Roger keek op.
—Heeft niemand geprobeerd ze te vangen?
‘Sommigen hebben het geprobeerd,’ antwoordde de oude man. ‘Maar de berg is hoog. En deze dieren zijn sluw geworden.’
Roger stak langzaam het veld over.
Elke stap bracht herinneringen terug.
Daar had hij de eerste omheining gebouwd.
Hij had daar de waterput aangelegd.
Daarachter bevond zich de kleine opslagruimte waar hij zijn eten bewaarde.
Nu was alles door de natuur bedekt.
Maar het hart van zijn droom… bleef kloppen.
‘Hoeveel denk je dat het er zijn?’ vroeg Roger.
Mang Tino haalde zijn schouders op.
—Vijftig… misschien zestig.
Roger opende zijn ogen.
-Zestig?
—Misschien wel meer. Er werden elk jaar steeds meer biggetjes geboren.
Roger bleef nadenkend.
In de stad is de prijs van varkensvlees de afgelopen jaren sterk gestegen, met name na de varkenspestepidemie.
Zelfs een kleine boerderij kan een goed inkomen genereren.
Hij bekeek de dieren opnieuw.
Het was niet zomaar een kudde.
Het was een tweede kans.
“Mang Tino,” zei hij uiteindelijk.
-Ja?
