Oleg aaide haar over haar haar. ‘Misschien. Maar we hebben geen haast. Is het voor nu niet genoeg dat we elkaar hebben?’
Ze glimlachte. “Wij tegen de wereld.”
En op dat moment wist Oleg het: hij zou nooit meer toestaan dat iemand zijn dochter pijn deed. Hij zou de vader zijn die ze nodig had – aanwezig, attent en beschermend.
Want de veiligste plek voor een kind is in het hart van een vader die oprecht van hem of haar houdt.
