Eddie speelde geen rol. Hij was geen tijdelijke vervanger totdat iemand anders het overnam. Hij was alles wat Robin had, en zij was alles wat hij had, en ergens tussen verdriet en noodzaak hadden ze in alle stilte een leven samen opgebouwd dat werkte.
Hij werkte hard. Hij moest zichzelf dingen verwaarlozen. Hij maakte zijn porties kleiner en hield zichzelf voor dat hij geen honger had, iets waar hij zo goed in was geworden dat het nauwelijks nog als een leugen aanvoelde.
Op een avond tijdens het eten merkte Robin op, zonder helemaal op te kijken van haar bord, dat veel meisjes op school de laatste tijd spijkerjassen droegen. Ze beschreef ze op die typische manier waarop kinderen iets willen, maar begrijpen dat er niet direct om gevraagd kan worden. Ze zei niet dat ze er een wilde. Dat hoefde ook niet.
Eddie keek toe hoe ze met haar eten speelde en van onderwerp veranderde, en hij voelde die pijn die voortkomt uit het verlangen om iemand iets te geven, maar nog niet zeker weten of dat wel kan.
Hij zei die avond niets. Hij begon gewoon stilletjes te rekenen.
Hij nam twee extra weekenddiensten aan. De daaropvolgende drie weken verminderde hij zijn eigen porties nog verder. Hij spaarde zorgvuldig en gestaag tot hij genoeg had, en toen kocht hij het jasje en vouwde het op de keukentafel op met de kraag omhoog, zoals ze in de winkel hangen.
Toen Robin door de deur liep en het zag, verstijfde ze.
Ze liep langzaam de kamer door, alsof ze bang was dat het niet echt zou zijn als ze te snel ging. Ze pakte het op en bekeek het aandachtig. Toen keek ze naar haar broer, en haar ogen vulden zich met tranen.
Ze sloeg haar armen zo stevig om hem heen dat hij een stap achteruit deinsde.
Ze fluisterde zijn naam in zijn schouder en kon een volle minuut niets anders uitbreken. Toen ze zich terugtrok, glimlachte ze breder dan hij haar in lange tijd had gezien.
Ze vertelde hem dat ze het elke dag zou dragen. Ze zei dat het prachtig was.
Hij keek weg, knipperde snel met zijn ogen en zei dat als het haar gelukkig maakte, dat het enige was dat telde.
Wanneer de mensen om je heen de kracht van wat jullie samen hebben opgebouwd op de proef stellen
Wordt vervolgd op de volgende pagina.
