Ik heb vijftien jaar lang mariniers getraind in gevechtstechnieken, en mijn regel was simpel: raak nooit een burger aan. Maar die regel werd aan diggelen geslagen op het moment dat ik mijn dochter op de eerste hulp zag liggen, omdat haar vriend haar had verwond. Ik ben meteen naar zijn sportschool gereden. Hij stond te lachen met zijn vrienden – totdat hij mij zag. En wat er daarna gebeurde, deed zelfs zijn coach sprakeloos worden.

‘Er is niets aan de hand, pap. Ik ben geen kind meer.’ Ze kuste hem op zijn wang en trok zich terug voordat hij verder kon aandringen. ‘Mama heeft hulp nodig met het eten.’

Die avond zat Shane tegenover zijn vrouw Lisa aan de eettafel, de lege stoel van Marcy als een stille beschuldiging tussen hen in. Lisa, een traumaverpleegkundige in het County General Hospital, had dezelfde bezorgde frons tussen haar wenkbrauwen die hij op zijn eigen voorhoofd voelde ontstaan.